3 ΙΟΥΝΙΟΥ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ
Μελετήσαμε και περιγράψαμε την αφίσα που ήρθε στο σχολείο μας.
Είδαμε ότι κάποιοι άνθρωποι κάνουν ποδήλατο επάνω σε ένα μισοφέγγαρο που είναι η γη. Έχει και γράμματα που διαφημίζουν την παγκόσμια μέρα ποδηλάτου (που είναι σήμερα) και έναν διαγωνισμό. Συζητήσαμε για τις αφίσες και τη χρησιμότητά τους στην ζωή μας. Διακρίναμε τα σημεία που έχουν γράμματα και τα σημεία που έχουν εικόνα.Κατανοήσαμε ότι οι αφίσες έχουν από όλα (και γράμματα και εικόνες).
Συζητήσαμε για τα θετικά που έχει το ποδήλατο : - Βοηθάει το σώμα μας να γυμνάζεται.
- Δεν βγάζει καυσαέριο.
- Δεν ρυπαίνει το περιβάλλον .
- Δεν δημιουργεί κίνηση στους δρόμους.
Μελετήσαμε τα μέρη που έχει ποδήλατο ποδήλατο !
ΤΙΜΟΝΙ
ΠΕΤΑΛΙ
ΛΑΣΤΙΧΑ
ΑΛΥΣΙΔΑ
ΦΡΕΝΑ
ΦΑΝΑΡΙ
ΣΕΛΑ
ΑΧΤΙΝΕΣ
Κατασκευάσαμε τα ποδήλατά μας με κολλάζ από παλιά cd και χαρτόνι.
Ζωγραφίσαμε τον εαυτό μας να κάνει ποδήλατο .
Ακούσαμε το τραγούδι "ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ"
Και μάθαμε να το τραγουδάμε.
Διαβάσαμε το ποίημα η ποδηλάτισσα του Οδυσσέα Ελύτη:
Στη συνέχεια τα βάλαμε στη σειρά , σύμφωνα με το πως τα έβρισκε το αγόρι......
Η Ποδηλάτισσα
Το δρόμο πλάι στη θάλασσα
περπάτησα που `κανε κάθε
μέρα η ποδηλάτισσα.
Βρήκα τα φρούτα που `χε
στο πανέρι της, το δαχτυλίδι
που `πεσε απ’ το χέρι της.
Βρήκα το κουδουνάκι και το
σάλι της, τις ρόδες,
το τιμόνι, το πεντάλι της.
Τη ζωνη της, τη βρήκα σε
μιαν άκρη, μια πέτρα διάφανη
που `μοιαζε με δάκρυ.
Τα μάζεψα ένα ένα και τα
κράτησα κι έλεγα πού `ναι
πού `ναι η ποδηλάτισσα.
Την είδα να περνά πάνω
απ’ τα κύματα, την άλλη μέρα
πάνω από τα μνήματα.
Την τρίτη νύχτωσ’ έχασα
τ’ αχνάρια της, στους ουρανούς
άναψαν τα φανάρια της.
Η Ποδηλάτισσα
Το δρόμο πλάι στη θάλασσα
περπάτησα που `κανε κάθε
μέρα η ποδηλάτισσα.
Βρήκα τα φρούτα που `χε
στο πανέρι της, το δαχτυλίδι
που `πεσε απ’ το χέρι της.
Βρήκα το κουδουνάκι και το
σάλι της, τις ρόδες,
το τιμόνι, το πεντάλι της.
Τη ζωνη της, τη βρήκα σε
μιαν άκρη, μια πέτρα διάφανη
που `μοιαζε με δάκρυ.
Τα μάζεψα ένα ένα και τα
κράτησα κι έλεγα πού `ναι
πού `ναι η ποδηλάτισσα.
Την είδα να περνά πάνω
απ’ τα κύματα, την άλλη μέρα
πάνω από τα μνήματα.
Την τρίτη νύχτωσ’ έχασα
τ’ αχνάρια της, στους ουρανούς
άναψαν τα φανάρια της.
Η Ποδηλάτισσα
Το δρόμο πλάι στη θάλασσα
περπάτησα που `κανε κάθε
μέρα η ποδηλάτισσα.
Βρήκα τα φρούτα που `χε
στο πανέρι της, το δαχτυλίδι
που `πεσε απ’ το χέρι της.
Βρήκα το κουδουνάκι και το
σάλι της, τις ρόδες,
το τιμόνι, το πεντάλι της.
Τη ζωνη της, τη βρήκα σε
μιαν άκρη, μια πέτρα διάφανη
που `μοιαζε με δάκρυ.
Τα μάζεψα ένα ένα και τα
κράτησα κι έλεγα πού `ναι
πού `ναι η ποδηλάτισσα.
Την είδα να περνά πάνω
απ’ τα κύματα, την άλλη μέρα
πάνω από τα μνήματα.
Την τρίτη νύχτωσ’ έχασα
τ’ αχνάρια της, στους ουρανούς
άναψαν τα φανάρια της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου